ÖLÜRÜM

 
 
”Deniz aşırı aşk’ların ulaşılmaz gizemine gizledik aşk’ı…
Issız bir adadaki kadar yalnız ve en büyük şehir kadar kalabalık insanlar gibiydi yüreğimiz.Bir taraftan adada ateşi yakmak için çareler arar iken diğer yandan yanımızdan geçen taksilerin,otobüslerin ,minübüslerin gürültüsüne tıkamıştık kulaklarımızı..Evet tıkamıştık kulaklarımızı hem herşeyi duyuyorduk hem bir şey duymamak için yalvarıyor gelen geçen gemiye ellerimizi sallıyorduk.Sallamıyorduk aslında,ada çok güzeldi…Hindistan cevizi ve muz ağaçlarının içerisinde,ağaç liflerinden yaptığımız bir döşek kadar zengindi,saftı hayat.Geceleri pırıl pırıl bir gök görüntüsü……….
Şehirler büyüdükçe ne kadar küçülttü bizi,yollar uzadıkça ,kısaldı,çıkmaz sokaklarını özledim çocukluğumun,bilirdik girmezdik…Şimdilerde bütün yollar kapandı…
 
 
…Yüreğimi  kapatmamı söylüyorlar bana.Yaşamak istemiyorlarmış gibi ya da sadece kendilerinin yaşamaya hakları varmış gibi.Yüreğimi kapatırsam ölürüm..İşte o gün gerçekten ölürüm..O gün yaşamanın hiç bir anlamının kalmadığı bir gündür…Yüreğimi bir yere koyup saklamayı düşünür iken kendi ellerimle yok etmemi söylüyorlar bana…
 
Ölürüm…